X
تبلیغات
فوتبال زیارت

فوتبال زیارت

پایگاه اطلاع رسانی فوتبال زیارت دشتستان

بازی دوستانه امید زیارت و بنار برنده نداشت.

بنار آبشیرین 2.....2 امید زیارت

گل ها:مرتضی انصاری و احمد عوضی

روز جمعه 16 مهرماه سال 1389 ، یک روز بعد از دیدار تاریخی ایران و برزیل، تیم فوتبال امید زیارت به مصاف تیم بنار آبشیرین رفت. و دو تیم در نهایتا به تساوی 2-2 رضایت داند.

این دیدار که در زمین خاکی بنار برگزار می شد، رأس ساعت 16 با قضاوت موسی پورخدر و کمک های بناری اش آغار شد. بادی نسبتا تندی بر جریان بازی اثر گذاشته بود.ترکیب اولیه تیم امید به ترتیب زیر بود.

دروازه بان: حیدر(ادریس) آذربادگان

مدافعان:رسول فرهمندزاده، سجاد انصاری، یحیی شریفی

خط میانی:جابر نادری، احمد عوضی، امین ضرغامیان، علی عوضی، محمدعلی ایمانیفرد

مهاجمان:محمد فرهمندزاده و مرتضی انصاری

گزارش بازی:

دیدار با مالکیت تقریبا برابر توپ برای دو تیم شروع شد. در نیمه نخست بنار موفق شد با یک گل از امید جلو بیفتد اما در ادامه مرتضی انصاری جبران کرد. و در انتهای نیمه دوم احسان نامدار که برای بنار توپ می زد توانست گل دوم تیم بنار را با فراری زیبا به ثمر برساند. در پایان نیمه اول به نظر می رسید تیم امید، نظم و انضباط تیمی خود را از دست داده بود. اکثر زمان بازی به تک روی و پاس های بلند پرداخته می شد. در بین دو نیمه نکاتی توسط پورخدر گوشزد شد و همینطور ترکیب تیم تغییر کرد. منصور نیکزاد به جای سجاد انصاری وارد زمین شد. احمد عوضی به پیستون چپ رفت، رسول فرهمندزاده به خط میانی اضافه شد. محمد علی ایمانی فرد به خط دفاع پیوست و همچنین محمد فرهمندزاده به خط میانی پیوسط تا امید با سیستم 3-6-1 کارخود را ادامه بدهد. به نظر می رسید با وجود بیشتر شدن هافبک های میانی تیم امید همچنان در ابتدای نیمه دوم مالکیت توپ در اختیار بنار بود. تا اینکه به مرور زمان توپ و میدان را امید از بنار گرفت و با پاس کاری هایشان توانستند بنار را به عقب برانند. پاس زیبای رسول فرهمندزاده باعث شد تا احمد عوضی با فراری خوب و ضربه ایی هوشمندانه بازی را به تساوی بکشاند.

بازی در جوی کاملا صمیمی برگزار شد. و رابطه ایی دوستانه بین بازیکنان هر دو تیم برقرار بود. و به نظر می رسد که زیارت و بنار نه به چشم رقیب بلکه به چشم دو برادر در مقابل همدیگر قرار می گیرند.

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   | 

امید زیارت با پنج گل میزبانش، دالکی را شکست داد.

امید زیارت 5..... 3 دالکی

گل ها:محمدفرهمندزاده(2گل)، رسول فرهمندزاده، مرتضی انصاری و بشیر فردی

بازیکنان: ادریس آذربادگان- رسول فرهمنزاده-منصور نیکزاد-سجاد انصاری-جابر نادری- امین ضرغامیان-مرتضی انصاری-بشیر فردی-محمد فرهمنزاده-امیر خزایی-احسان نامدار و حسین آردم

کادر فنی: موسی پورخدر و امید نادری

گزارش بازی:روز سه شنبه 6 مهر ماه 1389 پس از ماه ها دوباره تیم فوتبال امید زیارت گام در زمین فوتبال چمن گذاشت. 14 نفر بوسیله سه پراید استارت خوردند تا ستاره های کهکشانی فوتبال زیارت با سرمربی گری "آقای خیلی خاص" اینبار تیم سبزپوش دالکی را محو هنرنمایی خود کنند. این دیدار پس از دعواهای معمول بازیکنان برای تصاحب شماره پیراهن های مورد نظر خود ، با تمرین بسیار سازنده سانتر از کنار و سر زنی ادامه یافت. به هر ترتیب پس از چند دور گرم کردن اجمالی بازی شروع شد. در این دیدار موسی پورخدر و امید نادری از سیستم 3-6-1 استفاده کردند. اولین گلی که تیم امید دریافت کرد آب سردی بر بازیکنان بود و عده ایی در دل گفتند که «ای داد!! گلباران خواهیم شد!!»، اما در ادامه ورق برگشت. محمد فرهمندزاده با ضربه ی سر زیبای خود و بلافاصله شوت زیباتر امید را پیش انداخت تا اوضاع به سامان شود. نیمه دوم بازی با گل رسول فرهمندزاده همرا بود. تا نتیجه 3 بر 1 شود. از این لحظه توپ و میدان بیشر در اختیار شاگردان آقای "خیلی خاص" بود. امید یک گل دریافت کرد. و در ادامه مرتضی انصاری با گلی برای امید بثمر رساند و دوباره امید گل خورد و بشیر فردی توانست گل دیگری برای تیم زیارتی به ثمر برساند. در انتهای بازی به دلیل تاریک شدن هوا عده ایی از بازیکنان- شو وشون گشته بود- و موسی پورخدر و امید نادری به ترتیب با چراغ قوه و نور موبایل به آنالیز بازی پرداختند. و در نهایت بازی با همان نتیجه 5 بر 3 به سود سفید پوشان امید به پایان رسید.


در ادامه به بررسی عملکرد کهکشانی ها ی امید زیارت می پردازیم.

ادریس آذربادگان: دروازه بان تیم ادریس بود. در ابتدای بازی به اکثر توپ ها به آغوش باز و به احترام به بازیکنان حریف "نه" نمی گفت و گل می شدند، اما در ادامه به مدد تجربه ی خود بارها منجی دروازه شد موسی پورخدر به داشتن دروازه بانش افتخار کند. بازی با پای ادریس هم خوب بود. نکته ی جالب اینجا بود که ادریس اولین تجربه ی دروازه بانی خود را پشت سر گذاشت.

رسول فرهمندزاده: دفاع آخر او بود. او تقریبا کامل است. بازی سازی از عقب زمین، ضربات سر اول و سرعت بالایش امان از بازیکنان حریف ربوده بود. در کل هیچکس دوست ندارد مهاجم تیمی باشد که مجبور باشد رسول را پشت سر بگذارد.رسول یک گل هم با ضربه سر زد تا بازی خوبش را تکمیل کرده باشد.

منصور نیکزاد: منصور دفاع راست بود. خوبی منصور در آنست که با سبیل- داش مشتی- از ابتدا رعب و وحشت را در دل تیم حریف می اندازد. بازی خوبی انجام داد و بارها با سرعت فوق العاده بالای خود موقعیت هایی را از حریف گرفت. در عین حال در ضربات سر نیز خوب عمل کرد. و در کل کارنامه خوبی داشت.

سجاد انصاری: سجاد در این بازی دفاع چپ بود. با وجود سن و سال کم پخته بازی می کند.شاید سرعت منصور و رسول را نداشته باشد اما با جایگیری خود اجازه نفوذ به حریف را نمی دهد. بودن سجاد و رسول در کنار هم در خط دفاعی موجب میشود که بازی سازی بسیار عالی در خط دفاعی صورت بگیرد و کار خط میانی راحت تر شود.

جابر نادری: دفاع جلو زن تیم بود. جابر ضربات سر را خوب می زند و سرعت خوبی هم دارد و در عین حال بازی سازی خوبی هم دارد. سال ها موسی پورخدر و امید نادری در این پست مشکل داشتند تا اینکه جابر خود را اثبات کرد و خوب هم اینکار را انجام داد.

امین ضرغامیان: کاپیتان و هافبک میانی آن روز تیم امید بود. پس از آنکه شیر یا خط ابتدای بازی را باخت، تقریبا ضربه سر هم نزد، هیچ شوتی نزد اما در هر پنج گل تیم امید هم هیچ اثری نداشت. با وجود این بازیکن تیم امید تمرین کرد چگونه می تواند با یک بازیکن کمتر در زمین ظاهر شود.

مرتضی انصاری:پیستون راست بود. در اکثر نفوذ ها شرکت داشت و ترکیب های خوبی با بازیکنان کناری اش می ساخت. یک گل هم زد تا شم بالای گلزنی اش را به همگان نشان دهد. جایگیری هایش خوب است و هافبک های میانی را با حرکاتش قانع می کند به او پاس بدهند.

بشیر فردی: پیستون چپ بود. مثل همیشه استین کوتاهش را کوتاهتر کرده بود و پیراهنش زیر شرتش بود و یک لایه برگردانده بود. بلافاصله پس از هر پاسی که به نمی رسید اخم می کرد نق می زد. اما در حملات حضور فعال داشت. سانترهایش موجب چند گل شد، یک گل زد و بازی قابل قبولی از خود نشان داد.

محمد فرهمندزاده: هافبک نفوذی سمت راست بود. بی شک این پسر بهترین بازکن تیم امید بود. دو گل اولی که برای این تیم به ثمر رساند کل جریان بازی را تغییر داد. تکنیک، سرعت، چشمان باز و حتی ضربات سر این بازیکن فوق العاده است. و حق او تیم های بزرگی است.

امیر خزایی: هافک نفوذی سمت چپ بود. 16 ساله است و با آنکه اولین بازی اش را برای امید انجام داد. همه از او راضی بودند. تکنیک ، سرعت و شوت هایش او را بازیکن خطرناکی کرده بود. او و محمد فرهمندزاده و با اضافه شدن های مدام به خط حمله، چهره ی تیم امید را بسیار تهاجمی کرده بودند.

احسان نامدار: مهاجم نوک بود. وقتی تصمیم بگیرد پاس ندهد، پاس نمی دهد- حتی به شما دوست عزیز. پر قدرت است. مرکز ثقلی پایین دارد که در تغییر مسیر هایش او را یاری می کند.شوت زن است و با وجود قد کوتاهش پرش های خوبی دارد و ضربات سر را خوب می زند. به نظر می رسید آن روز خسته بود و تنها یک نیمه بازی کرد.

حسین آردم: او نیز 16 یا 17 ساله است و به عنوان تنها نیمکت نشین تیم امید نیمه دوم به جای احسان پا میدان گذاشت و بارها خود را در موقیت گل قرار داد.

حضور پر رنگ تماشگران: ورزشگاه 100 نفری دالکی ، سه تماشاگر را به خود دید. سه پیرمرد از ابتدای تماشاگر بازی بودند. یک نفر از آن ها به نظر نا بینا می آمد و آمده بود هوایی تازه کند و دو نفر دیگر هم پشت به زمین در حال برانداز نخل های پشت وزرشگاه بودند. یک پیرزن هم آن گوشه زمین علف می چید. به نظر می رسد با عملکرد تیم امید در بازی آینده در این شهر حداقل تعداد تماشاگران دو برابر شود.

(امین ضرغامیان)

+ نوشته شده در  ساعت   توسط   |